MUHAYYEL

                     Bir kuş öter geceden                      Çırpınır ruhumun derinliklerinde                      Kurtarmaya çalışır küçük bir çocuk                      Çırpındıkça batar özgürlüğün mateminde                      Asık yüzlü kuşların kanadında esir                      Anne ağlar çocuğuna                      Ağlar ve gökten yağar yağmur                      Bataklığı temizleyen bir avuç rahmet                      Kuş yağmura yakalanır       ...

     Tak tak tak...  Görmediğim sanılan bakışlar, yanlışlıkla çarptığım insanlar, yürüyemediğim yollar ve yüzüme çarpan o hafif rüzgar...     Gıcırtılı poşetteki ekmek bir elimde, diğerinde ise dilsiz , iradesiz fakat oldukça yürekli, biçarem sopam. Kahkahalar, bağrışmalar, korna sesleri, birbirine karışmış yeşil ışığın belirteci dıt dıtlar…      Ne çok isterdim şuan görmeyi. Kırmızıyı, yeşili, en çok da   maviyi ,semâyı kaplayan o eşsiz renk en sevdiğim renkti. Renkleri anlatmasını istemiştim küçükken annemden, maviden başlamıştı. Huzur doludur, içini ferahlatır, acılarını dinler merhem olur...     O günden beri 38 yaşıma gelmiş, kazık kadar adam olmuştum. Biriyle evlenmiş, onu çok sevmiş, yıldızım demiştim. O nûrumdu benim. Yolum yordamım, saf ve zarifimdi. Yıldızın parlak, beyaz olduğunu bilirdim, beyazınsa çabuk kirlendiğini. Kirlenince tüm güzelliğini yitirdiğini. Bu yüzden hiç kızma...

İtilmiş,kakılmış,hor görülmüşler,insanların çoğunda olduğu gibi yemekten değilde protein eksikliğinden karnı şişenler de var bu dünyada.Çilelerini sessiz sessiz çekip seslerini duyuramasalar da varlar.Rabbim  onlara karşı sağır düşürmesin,seslerini duyan yüreklerden olmayı nasip etsin bizlere. Kitap da hem hor görenleri hem seslerini duyanları anlatıyor. Kitaptan alıntılarla birlikte yorum yaparak devam edeyim<3 •Ruh,gerekli gıdaları yiyerek terbiye olan bir cevherken;beden,yemeyerek terbiye olan bir arazdı.Ruh aç kalarak,beden yiyerek azardı.Ruhunu doyuran ancak bedenini aç bırakan çocuklar ne kadar da azdı.Bu sebepten çocukların çoğu da azdı.Çocuklarını zapt edemeyen anne-babalar ne yapacaklarını şaşırır hale geldi,geliyor ya da gelecek.Kızıyorlar bazen minik yüreklere,zapt edemeyince.Çocuklar,kendilerine neden kızdığınızı anlamayacak kadar çocuk.Çocuklara kızan anne ve babalar,tefekkür ederek kendilerine kızmalı değiller mi?   ~sayfa 52 Yanlış yeti...

    Öncelikle bu kitapta Edebiyat Dergisi yayınlarını Nuri Pakdil'in kurduğunu okuyunca şaşırmıştım.        Batı Notları Nuri Pakdil'e ait okuduğum ilk kitabıydı ve çok severek okudum. Kısacası güzel kitap sonuçta Nuri Pakdil yazmış.:D Yeter bu kadar övdüğüm, gelin Nuri Pakdil ne demiş ondan bahsedeyim biraz.        Fransa'ya yaptığı gezinin notlarını içeriyor. Batı'nın iç yüzü, bizim nasıl batı ya benzemeye çalıştığımızı, batı toplumunu eleştirmesi yer alıyor. Ve ne yazık ki batı'ya bakmaktan boynumuz ağrımamış gibi davranmalarımızdan da bahsetmiş. (Ne demek istediğimi alıntı kısmında anlarsınız.)               Gezisinde Kudüs'ü unutmayıp kol saati gibi taşımaya devam ediyor.:)         Kitabı okurken hissettirmiyor ama bitirince sanki kitabın devamı varmış da yarım kalmış gibi oluyor. Nuri Amca keşke kitabın ik...

  Ay Ay Ay yok değil, Portakal yada Zeze, Minguinho da olabilir yahut Gloria ve ya Edmundo dayı. Hayır hayır hiç biri değil. En iyisi Portugam ve Sivsinek olacak, birde Mangaratiba.   Ağlar mısın güler misin ? Bir çocuk henüz altı yaşına girmemiş, günde üç öğün dayak yiyen, hayalleriyle yaşamaya çalışan, bir minik yürek; bir minik çocuk.    Ah Xururuquinhamız, Ah haylazlıkları ve fikirleriyle insanı hayrete düşüren çocuk, bir süreliğine sen oldum. Ve sen olmak ne kadar da zordu, henüz beş yaşında olmak, fakirlikle yoğrulmak, hiç sevgi görmemek,  her gün dayak yemek ve her şeye rağmen hayal ederek kovboy filmlerinin ana karakterleriyle birlikte at koşturmak. Her şeyi unutarak bunu yapmak. Her şeyi unutmaya çalışmak...   Ah Gum, Ve senin bir tanecik dostun Portakizli ,gülümsemesiyle yeryüzünün geri kalan bölümünde ki  bütün eksikleri dolduran adam. Tüm sevgisini öz oğlu gibi Zezeye veren adam. Zeze ki sevgiyi yalnızca Portugamında bulan. V...

                                                                                                                                                                 Selamun aleyküm kardeşlerr.    İlhamın gelmesini beklerken arka planda erik dalı çalıyordu.       Ve gelmedi...Umarım siz gelirsiniz.    Biz her hakkımızda yazısında olduğu gibi size karakterlerimizden hobilerimizden, fobilerimizden bahsetmeyeceğiz çünkü biz sadece sizin kalbinizde çağrıştırabildiklerimizden ibaret olduğumuza inanıyoruz.    Biz üç canlı olarak en t...