MUHAYYEL

Yazarı:Cemal Şakar Yayınevi:İz Sayfa sayısı:150 Türü:Eleştiri Eleştiri sevenler burada mı?Hemde kalemi kuvvetli,konusu hiddetli bir eleştiri.Hiç sevilmez mi<3 Yazar gündemimizdeki sorunları ele almış ve bunu akıcı bir dille yapınca daha da bir güzelleşmiş yazı.Ayrıca okurken bolca bilmediğiniz kelimelere rastlayabilirsiniz.Bu kelimeleri not alıp anlamlarına bakarak okursak hem kelime haznemiz gelişir hem de kitap daha anlaşılır hale gelir. Benim en sevdiğim bölüm "Mahremin şeffaflaştırılması" oldu.Bakalım sizlerin en sevdiği hangi bölüm olacak?^^ Alıntıları ekleyeyim ve arada yorumumu katarak devam edeyim. ●Çünkü insan sürekli olarak gördüklerini biçimlendirirken;kendini de biçimlendirdiği dünyanın içinde yoğurur.Her zaman gördüklerinin,biçimlendirdiklerinin tam içinde,ortasındadır.Ondan asla kopamaz;daha da önemlisi ondan bağımsız düşünemez,akledemez."Onların hali,ateş yakan öyle kimselere benzer ki (o ateş) çevresini aydınlatır aydınlatmaz Allah,(ç...

Yazarı:Sait Faik Abasıyanık Yayınevi:Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları Sayfa sayısı:125 Selamun aleyküm.Sait Faik'ten okuduğum ilk kitapla geldim.Güzel miydi?Güzel olan çok yönü vardı,kötü olan da...Beklentimi tam karşılamadı diyebilirim. Yazarın kalemi akıcı,anlaşılır.Birbirine bağlı hikayelerden oluşuyor .Okurken rahatça kitabın dünyasına girebiliyor ve bu dünyadan soyutlanabiliyorsunuz.İşte kitabın dünyasında neler oluyor? Şöyle ki ilk olarak köpeğiyle konuşan hayattaki tek dayanağı o olan bir adam karşılıyor bizi.Kitap bu adamın hayatından bahsettikten sonra onun defterindeki yazılarına,anılarına odaklanıyor ve kitap karmaşıklaşıyor ve az biraz sıkıyor.Bazı karakterlerin üzerinde gereksizce fazla durmuş olması ve köpekli adamın okurken utandığım bazı söz ve arzuları beni gerdi. Bunun dışında yazarın kalemi,üslubu gerçekten harika. Şu bilgiyi de ekleyeyim;Sait Faik kitaba aslında "Kovada Bulut"ismini vermiş fakat kitabın basılacağı yayınevinin kurucusu...

Gözlerinizi dört açın ve etrafınıza bakın iyice bakın. Saymın size bu defa küçük ve çok sayıda olan bir gereçten bahsediyor.   Evet, evet. Oldukça sivri ama parkta kıvrılarak kayılan kaydırak gibi; farkında olmasakta bizim en büyük hizmetkârlarımızdan biri;  bu eşya.      Her gün sizin yükünüzü taşıyan koltukta, kitaplarınızı emanet ettiğiniz raflarda. Elektronik eşyalarınızı çalıştırdığınız fiş girişinde, haa durun elektronik eşyalarınızın ta kendisinde. Sağım solum sobe, yok yok vida vida…  O habersizce güvendiğimiz, ufak diye görmediğimiz,  fakat şu teknoloji çağı denilen günümüzde bile, her şeyden vazgeçip ondan vazgeçemediğimiz;  saygı duyulması gereken malzemedir.   Vida parçaları bir araya getirip, bütünleştirir. Hepimizin bildiği gibi, kültürümüzde birliktelik büyük öneme sahiptir. Aileler bir aradayken saadet bulur. Komşular birlikteyken işlerin nasıl bittiğini bilemez. Birlik dirliktir, güvendir. Bu birliği de gönü...

                       Sait Faik ABASIYANIK. Okuduğum ilk kitabıydı. Onun öykülerinde insan sanki olayları yaşıyor, olayların bizzat içindeymiş gibi hissediyor. Her bir öyküsünde farklı olay, farklı kişiler, farklı mekanlar tercih etmiş.        Sait Faik öykülerinde tam merak uyandıran kısımlarda bıraktığı olmuş, öykünün sonunda  bu kadar mıydı yaa dediğim oldu.       Öykülerinde güzel şeylere değinmiş ve bazı öykülerinde, öykü bitince şöyle bir düşününce ne anlatmak istemiş anlıyoruz.        Sait Faik okumalı mıyız? Bence bir tane bile olsa okumalıyız.:)              Bir kaç tane de alıntı bırakayım:         • ''Önümüzde hayat... Her gün bir başka uykuya yatıp bir başka rüya göreceğiz. Halbuki zaman, ağır ağır bizimle beraber akan nehir, bir göle varıyordu. Bu gölde artık biz akmıyor, dalgalınyord...

         Ve muhteşem bir dostluğun adıydı; Hasan ve Emir. Uçurtma dostluğu...           Ah masum çocukluk; hep çocuk kalsalardı, ayrılıklar ve kötüler olmasaydı ama kaderdi işte...           Her bölümde ayrı bir heyecan ve duygu yüklü kitaptı. Okurken insan zamanın nasıl geçtiğini anlamıyor. Kitap gerçekten çok sürükleyici.             Son zamanlarda okuduğum en iyi romandı, kesinlikle tavsiye ederim. Dostluğun, kardeşliğin, ihanetin, sadakatın, düvenin adıydı Uçurtma Avcısı. Aynı zamanda Afganistan'ın da nasıl aşama aşama yok edilişinin adıydı.             Khaled Hosseını yani yazarın adının okunuşunun Halid Hüseyin olduğunu bilin istedim.:)             (Kitap hakkında daha fazla bilgi veremezdim çünkü kitap roman olduğu için bir başlasam anlatmaya hepsini anlatabilirim ben, heyecanı falan kalmaz size....

  Bu kitaba karşı da ön yargılıydım . Okumam gerektiğini biliyor, bir türlü ‘Bismillah’ diyemiyordum. Oysaki Güzel olduğunu duymuştum. Sonra elime aldım ve okudum... Kitap hiç duymadığım bilgiler kapsıyordu. Mesela:  Müslümanlar birçok şeyi bulmuş, fakat ileriki nesillere ulaştıramamışlar. Yazılan eserler, kaybolmuş ya da başka uyruklar tarafından, kendilerinin yazdığı bir eser gibi yansıtılmış. Başka  örneklerle:  Müslüman olmayan insanlar dahi, kendi aleyhlerine olmasına rağmen,  İslam bilim tarihine yönelik araştırmalar yapmış, kenara atılamayacak eserler bırakmışlar.   Geçmiş yıllarda Fuat Sezginin çalışmaları ülkemizde  desteklenmemiş. Üstüne üstlük çalıştığı üniversiteden de açığa alınmış. Hâl böyle olunca, Sezgin, Almanya’ya gitmiş ve Allah’ın lütfuyla orada ona kapılar açılmış.  Bu olay bir kez daha, ülkemizin geçmiş yıllardaki siyasetinin yanlışlığını ve neden gelişemediğimizi,  ortaya koymakta. Son yıllarda ...

   Sait Faik okumalıydım. Eğer öykü yazmak istiyorsam, ilkleri, en iyileri okumalı; bir üslup, bir yöntem kapmalı; hikâye nedir anlamalıydım. Fakat sorun şu ki hikâye yazma serüvenim yerinde sayıyordu. Bir şekilde yazdığım bir kaçı ise taslak halinde kalıyordu... Neyse...  :(    Kitabın 3/4'ü balıkçılarla, balıklarla, denizle, kayıkla falan ilgiliydi. Hatta bu ögeler öyle profesyonel yansıtılmış ki, ben okurken acaba Sait Faik balıkçı mıdır? Diye düşündüm. Ama Google’dan yaptığım, kısa süreli araştırmalarım sayesinde edindiğim bilgilere göre( :D ), balıkçı değildi. Fakat balık tutmaya karşı ilgisi vardı. Bir arkadaşının sandalı ile arada açılırdı… İşte böyle…     Yazar bazı kısımlarda kendini okurla buluşturmuş. Kurgu tartışması yaparcasına yahut muhabbet edercesine yazmış. İşte bu kısımları çok sevdim. Zaten öykülerin bu tarz kısımlarını hep çok severim. Yaşasın, öyküde okur ile yazarı bir araya getirme sanatı.(Bu yöntemin adını ya da ad...

  Öncelikle neden kitap kapağında ki özel isimler ,küçük harflerle yazıldı.? :D Haklısınız, farklı olmuş. Tıpkı kitabın başlığı ve yazarın kalemi gibi; farklı.    Güray Süngüyü yazabilmek için Güray Süngü gibi düşünebilmek, en azından kendine bir Güray Süngü ortamı oluşturabilmek gerekiyor.  Ama yok ben şuan bu ikisinden de münezzehim :D   Belki biri size bu tarz öyküler yazıp getirse ne bu öykü mü , günlük mü, uydurukça cümleler kurmuşsun, konuların gereksiz derecede kurgusal, falan dersiniz.   Öyle de değil hani. Uydurukça gibi hissetiriyor. Fakat yazar bu ilginç yönünü öyle güzel yansıtmış ki, yazının seviyesini düşürmenin aksine yükseltiyor. Vay dedirttiriyor. tebessüm ettiriyor. Bu nasıl bir kelime oyunu,diye düşündürüyor. Süngünün kaleminde...   Ben normal okumalarımda kitabın yalnız altını çizer,çok gerekli görürsem yanına ufacık notlar alırım. Fakat bu kitap başka bir âlem. Hâl böyle olunca, işaretlemelerimin yanına bir kah...

Siz de uyumsuzlardan mısınız?Ben öyleyim mesela.İnsana,ortama,duygulara,düzene ve daha bir çok şeye...Belkide onlar bana uyamıyorlardır ben onlara değil?Neyse konumuz bu değil,kitaba dönelim. Kitap;mekansızlık,uyumsuzluk,hiçlik,tezatlık gibi kavramlarla dolu.Ağır,anlaşılmaz bir kalemi var yazarın fakat kitap ilerledikçe alışıyorsunuz.Bolca betimleme yapıyor ve tezatlık kullanıyor.Adında da olduğu gibi uyumsuzlar işte.Çoğu hikayede de ikili ilişkilerdeki uyumsuzluk.Yani hikayelerin konusu çok sıradışı,ilginç değil ama yazar kalemiyle bambaşka bir iklime sokuyor sizi. Tavsiye eder miyim? Değişik bir kitap okumak isteyenlere,evet. Bu alıntı da değişik bir diyaloğa örnek olsun. 《ALINTILAR》  -Balıkgözlerinde ölmüş ve geleceksiz ve geçmişsiz bir dünyanın ölüsü yatardı...Ölü bir dünya hiçbir insanın hiçbir zaman içinde yaşamış olmayı istemediği bir dünyanın resmiydi...Ölü dünya öte dünya demek değildi.Ölü dünya canlılık belirtisiyle canlanmazdı zihninde...O...

     Biz Türkiye'de ki Müslümanların bu kadar rahat yaşadığına bakmayın, nice müslümanlar savaş yüzünden evlerinden dahi çıkamıyorlar.      Yıllarca sürmüş olan Bosna savaşını, Müslümanların katledilişini 24 dk'lık Dört Duvar Saray Bosna filmi harika anlatmış.       İnsanlar; müslümanlar olmasın, yaşamasın, onlar söz hakkı olmasın diye elinden gelen her şeyi yapıyor ve biz Müslümanlar buna sessiz kalıyoruz. Ne kadar acıklı durumumuz değil mi?      Filmde Mirza var (yukarıdaki resimde gördüğünüz adam). Babasıyla birlikte yaşıyor. Babası pazar yerinde olan patlamadan dolayı bacaklarını kaybetmiş (yani felç olmuş)  ve Mirza kız kardeşiyle annesini de patlama da kaybetmiş. Bombalar adeta yağmur gibi atıldığı için evlerini eşyalarını kaybediyorlar. Baba oğul yaşamaya çalışıyorlar işte. Evleri de yok olunca tek odalı sığınacak güvenli bir yer bulmuş Mirza. Mirza babasının her işini yapıyor. Babası engelli olduğu için iki...