UÇURTMA AVCISI



         Ve muhteşem bir dostluğun adıydı; Hasan ve Emir. Uçurtma dostluğu...
          Ah masum çocukluk; hep çocuk kalsalardı, ayrılıklar ve kötüler olmasaydı ama kaderdi işte...
          Her bölümde ayrı bir heyecan ve duygu yüklü kitaptı. Okurken insan zamanın nasıl geçtiğini anlamıyor. Kitap gerçekten çok sürükleyici. 
           Son zamanlarda okuduğum en iyi romandı, kesinlikle tavsiye ederim. Dostluğun, kardeşliğin, ihanetin, sadakatın, düvenin adıydı Uçurtma Avcısı. Aynı zamanda Afganistan'ın da nasıl aşama aşama yok edilişinin adıydı.
            Khaled Hosseını yani yazarın adının okunuşunun Halid Hüseyin olduğunu bilin istedim.:)
            (Kitap hakkında daha fazla bilgi veremezdim çünkü kitap roman olduğu için bir başlasam anlatmaya hepsini anlatabilirim ben, heyecanı falan kalmaz size. Merak edin biraz.:D)
          

           Bir kaç tanede kitaptan alıntı bırakayım buraya:
           •'Bir insanı öldürdüğün zaman yaşamı çalmış olursun.'' / sayfa27
            •''Gözyaşı dökmek için illa da üzülmesi mi gerekiyordu? Soğan koklasa olmaz mıydı?'' / Sayfa45
            •''Yalanla kendini kandırmaktansa gerçekle yüzleşmek iyidir.'' / Sayfa71
            •''Umut hiç tükenmiyor.'' / Sayfa233
            •''Çölde yabani otlar yaşar, oysa bahçe bitkileri çabucak solar.'' / Sayfa287
            •''Yalan söylediğinde bir insanın gerçeğe ulaşma hakkını çalarsın''. / Sayfa354
             •''-Beklerim ekşi elma gibi
               -Ekşi elma mı?
               -Bir keresinde, ben küçükken bir ağaca tırmandım, şu yeşil, ekşi elmalardan yedim. Karnım davul gibi şişti, çok acıdı. Annem elmaların olgunlaşmasını bekleseydin, hastalanmazdın dedi. Şimdi, ne zaman bir şeyi çok istesem, annemin elmalar için söylediği şeyi anımsıyorum." / Sayfa387





               -VESSELAM ^_^
               -R
                 

                 Naif bir şeyler dinlemek istersen:)
               
                
                





Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

SON KUŞLAR

Resim
   Sait Faik okumalıydım. Eğer öykü yazmak istiyorsam, ilkleri, en iyileri okumalı; bir üslup, bir yöntem kapmalı; hikâye nedir anlamalıydım. Fakat sorun şu ki hikâye yazma serüvenim yerinde sayıyordu. Bir şekilde yazdığım bir kaçı ise taslak halinde kalıyordu... Neyse...  :(    Kitabın 3/4'ü balıkçılarla, balıklarla, denizle, kayıkla falan ilgiliydi. Hatta bu ögeler öyle profesyonel yansıtılmış ki, ben okurken acaba Sait Faik balıkçı mıdır? Diye düşündüm. Ama Google’dan yaptığım, kısa süreli araştırmalarım sayesinde edindiğim bilgilere göre( :D ), balıkçı değildi. Fakat balık tutmaya karşı ilgisi vardı. Bir arkadaşının sandalı ile arada açılırdı… İşte böyle…     Yazar bazı kısımlarda kendini okurla buluşturmuş. Kurgu tartışması yaparcasına yahut muhabbet edercesine yazmış. İşte bu kısımları çok sevdim. Zaten öykülerin bu tarz kısımlarını hep çok severim. Yaşasın, öyküde okur ile yazarı bir araya getirme sanatı.(Bu yöntemin adını ya da ad...
Devamı

İMGE,GERÇEKLİK VE KÜLTÜR

Resim
Yazarı:Cemal Şakar Yayınevi:İz Sayfa sayısı:150 Türü:Eleştiri Eleştiri sevenler burada mı?Hemde kalemi kuvvetli,konusu hiddetli bir eleştiri.Hiç sevilmez mi<3 Yazar gündemimizdeki sorunları ele almış ve bunu akıcı bir dille yapınca daha da bir güzelleşmiş yazı.Ayrıca okurken bolca bilmediğiniz kelimelere rastlayabilirsiniz.Bu kelimeleri not alıp anlamlarına bakarak okursak hem kelime haznemiz gelişir hem de kitap daha anlaşılır hale gelir. Benim en sevdiğim bölüm "Mahremin şeffaflaştırılması" oldu.Bakalım sizlerin en sevdiği hangi bölüm olacak?^^ Alıntıları ekleyeyim ve arada yorumumu katarak devam edeyim. ●Çünkü insan sürekli olarak gördüklerini biçimlendirirken;kendini de biçimlendirdiği dünyanın içinde yoğurur.Her zaman gördüklerinin,biçimlendirdiklerinin tam içinde,ortasındadır.Ondan asla kopamaz;daha da önemlisi ondan bağımsız düşünemez,akledemez."Onların hali,ateş yakan öyle kimselere benzer ki (o ateş) çevresini aydınlatır aydınlatmaz Allah,(ç...
Devamı

SARNIÇ

Resim
                       Sait Faik ABASIYANIK. Okuduğum ilk kitabıydı. Onun öykülerinde insan sanki olayları yaşıyor, olayların bizzat içindeymiş gibi hissediyor. Her bir öyküsünde farklı olay, farklı kişiler, farklı mekanlar tercih etmiş.        Sait Faik öykülerinde tam merak uyandıran kısımlarda bıraktığı olmuş, öykünün sonunda  bu kadar mıydı yaa dediğim oldu.       Öykülerinde güzel şeylere değinmiş ve bazı öykülerinde, öykü bitince şöyle bir düşününce ne anlatmak istemiş anlıyoruz.        Sait Faik okumalı mıyız? Bence bir tane bile olsa okumalıyız.:)              Bir kaç tane de alıntı bırakayım:         • ''Önümüzde hayat... Her gün bir başka uykuya yatıp bir başka rüya göreceğiz. Halbuki zaman, ağır ağır bizimle beraber akan nehir, bir göle varıyordu. Bu gölde artık biz akmıyor, dalgalınyord...
Devamı